ayarı sabit terazi değil

...

Bir de şu var bireylerin duygusal yoğunlukları ayarı sabit bir terazi değil. İnsan çoğu zaman kardeşi ile en yakın arkadaşı ile bir değil! Yani bu çok doğal aslında. Bana mahrem; sana rahatlık belki, bana kolay diğerine dünya zoru belki. Dolayısı ile iletişimde kırılmalar, kopmalar çok doğal. Hâlbuki biraz dikkat ile aşılabilir belki. Herkes birbirinin işine burnunu sokmaktansa kendi işine bakabiliyor olsak ve en önemlisi yargılamak sanki bize düşmemişcesine -ki asla düşmez ya özünde – daha kolay olmaz mıydı? Daha az incindiğimiz gibi, daha az incinir olurduk. Ve daha kolay olurdu. Bu kadar da basit olurdu. Zaten hayat bu kadar kısa iken aslında tam da olması gerektiği gibi olurdu…