Dedemin Yeleği

Kalender kelimesinin sözlük anlamıydı dedem. Sade ve gösterişten uzak. Aslında sözcükleri çok da kurcalamaksak da olur. Kemal bir adamdı. Adı gibi. Güzel güler; çok sever; iyi içerdi. Masmavi deniz gözlerine sonsuzluk kaçmış gibi idi.Dünyanın en leziz kadayıfını yapardı. Bazen kaleci; bazen dondurmacı ama hep dede olurdu. Karşılıksız sevmeyi öğrendiğimiz bir adamdı. Şapkası; kasketi başından eksik olmazdı. Dedemin yeleği bende şimdi. Bakar bakar dururum; koklar koklar hüzünlenirim. Delilik belki ama beni gördüğünü hissederim. Belki mevsimden bazen daha çok özlerim. Ama aslında hep özlerim. arkasından kimsenin olumsuz bir şey söyleyemeyeceği bir hayatı oldu ona ne mutlu. Rakı şişesinde balık oldu ama karaciğeri de çok yordu. Giderken çok ağlayamadım; arkasından bazen inceden ağlarım. Çok oldu gideli ama ben yeleği koklarım. Bunları da asla asla unutmamak için yazdım. Neden bilmem korkar oldum hafızamı yitirmekten. Delilik bir yana zır delilik belki; dedem olduğu yerden yakın gözlüğü ile bunları okur ona da inanırım.

Şemsiye Çikolata ve Anımsattıkları

Yıllar öncesinin bir sahil kasabasında ; bu kasabanın tek pastanesini hatırlatır bana. Seyran Pastanesi idi. dün gibi hatırlarım ama en az yirmi yıl. Penceresinden pastaları seyredişimi, Annemin peşinden içine girdiğimde pastalara ve üzerindeki kırmızı şekerlere umuda bakar gibi çocuk gözlerim ile bakışımı. Ve şemsiye çikolataları. Sadece orada satılırdı ve sanırım çoğu da bayattı. Ama dünyanın en ulaşılmaz şeylerindendi. Alındığında mutlu eden. Tadından yemelere doyulamayan. Ve kıymetle yarısı dolapta saklanan ; bitince de dışındaki folyo kağıdı defterin arasına özenle kaldırılan. Siz çocukluğunuzu nasıl hatırlarsınız? Ben büyük gözlerimle başka bir pastanede tesadüfen gözüme takılan şemsiye çikolatalar gibi hatırlarım. Yağmurda şemsiye gibi; ama rüzgarda uçabilir gibi. uçarsa da ters dönebilir gibi. şemsiye çikolata işte bu; her zaman alınamaz gibi. ama alınınca mutluluktan uçar gibi. O kadar kolay ve o kadar umut verici gibi. Bir gün bir şemsiye hediye gelse mutluluktan ağlarım gibi.

bu yazı şemsiye çikolatamı paylaşabileceğim tek insan miniğimin olsun...