ufak ve insancıl hatalar üzerine...

Bu alışkanlığı edindiğim anı dün gibi anımsıyorum. Kardeşime, can içime aldığım 'Sineklerin Tanrısı' kitabının bu baskısında sayfa hatası vardı. Sayfalar takip etmesi gereken numaralar ile gitmiyordu. Aslında bu kitabı takibi o an için oldukça zorlaştıran bir durumdu. Ama her ne hikmet ise bundan sonra özellikle de kitaplarda kelime hataları, sayfa numara yanlışları çok dikkatimi çeker ve beni gülümsetir oldu. İnsanız çünkü sadece insan. Belki kitaplar elde yazılmıyor artık ama o makineleri tasarlayanlar da insan. Çağımızın psikiyatrik yanılsamalarında hepimiz 'mükemmeliyetçilik' diye bir yanılgıdayız  ya çoğu zaman işte bu yüzden belki hasta görünce insanız diye hatırlayıp bir kendime gelme vesilesi, bir tebessüm hali oldu. Hele bazen çok ciddi bir gazete haberinde, çok ünlü bir romanın satır aralarında ufacık tefecik harf oyunlarını sanki bir oyunmuş gibi görmeye de başlar oldum. Velhasıl ünlü şarkının dediği gibi 'hatasız kul olmaz'. Telafisiz hatamız olmaması ve hataların ders olarak alınabilmesi dileği ile...