Bugünlerde yine dar alanlarda sıkıştım kaldım. Bir takım güvendiklerime anlamayacakları için, bir takım anlayabileceklere güvenemediğim için içimdekileri dökemediğimden. Oysa insan en azından sadece bir kişiye tamamen anlatabilmeli. Tamamen iyileşmek mümkün değilse  de 'yeterince iyi ' dedikleri kişiden olabilmek için. Hani şu beyaz yalan dediklerinden sıyrılabilmekle, hani kendini tam ifade edememekten korkmamakla ve en çok da ego denilen şeyi bir kenara bırakmakla .ama dediğim gibi en az bir kişiye anlatabilmeli. İçindeki zehir başka nasıl akar? Seni yakmadan başka nasıl akar?
****
Ağladığında seni anlamasını istediğin duymuyor olacak belki. Beliki değil çoğunlıkla da öyle işte.Gitmek istediğinde seninle gelenler olsa da en istediğin olmayabilir yanındaki. Sen en kuralına göre oynadım sanarken kendini, bir de bakarsın en derin haskızlıklara atımış iyi niyetlerin. Ve yine de inadına da yaşamaya devam etmek... Kolay mı? Hiç değil! en zoru saklamak gözündeki yaşındaki. İncinmemek için sanklamak, anltamamak için saklamak, anlatmamak için saklamak ama illa da saklamak işte ne olursa olsun amacı. Oysa biraz bir yerde akması lazım. Çocuklar için deniyor ya ihtiyaç ağlamak diye, içimizdeki çocuklar için de. Acısına göre çözemediğimiz tadı ile . Evet ihtiyaç o kesin...