Uzun geçmiş zaman. Uzun zaman geçmiş. İkisi aynı değil, ama ikisi de olmuş. Değişen ne diye çetele tuttsam nereden nereye yol olur? Biliyorum, eminim o da uzun olur. Yazmadım değil aslında. Hep dediğim gibi. Hep yazdım. dünlüğüme, günlüğüme, kimsenin görmediği kağıt parçlarına, herkes görsün diye ulu orta. Hepsini ama hepsini yaptım. Çünkü bir terapi biçimi gibiydi. İyi geldi. Kanattı yaramı sonra sardı. Sonra değiştirdi bazen. Bazen de farklı bir şey olmadı.Ama yazdım ben hep. Ve biliyorum yine yazacağım...
Bu aralar kafama takılan ise şu, devrik cümleler.
Devrik cümleler edebiyatın kalbi midir?