Aynı yere geliyorum. aynı yerde oturuyorum. Aynı müziği dinliyorum. Bazen müzik biraz can yakıcı olabiliyor. Eğer öyle olursa canımın yanmasına dayanabileceksem devam ediyorum. Bazen dayanamayacak oluyorum. Biliyorum ben o hissi . Hiç değil, hiç yabancı değil. Kovalıyorum onu.

Hep aynı yerde oturup yazdıklarım var. Bunlar değil. Başka şeyler. Saatlerce , günlerce ve bazen de geceler boyu.

Kazandığım kaybettiğime göre fazla olacak mı derken iç sesim, dış sesim bağırıyor.' Bu bir yarış değil' Yine de emin misin derseniz, sanırım değilim....